PIT 36 zg – Dochody zagraniczne. Jak rozliczać pracę za granicą w Polsce

PIT 36 zg - Dochody zagraniczne. Jak rozliczać pracę za granicą w Polsce - kompletny przewodnik 2026

Jeśli pracujesz za granicą i jesteś rezydentem podatkowym Polski, musisz rozliczać zagraniczną pensję na PIT-ie 36 z Załącznikiem ZG. To obowiązek każdego pracownika zatrudnionego zagranicą, niezależnie od formy umowy – od umowy o pracę po działalność gospodarczą. Załącznik ZG pozwala uwzględnić podatek zapłacony zagranicą i uniknąć podwójnego opodatkowania, ale wymaga precyzyjnego wypełnienia i dokumentacji. Poniżej znajdziesz pełną instrukcję jak to zrobić krok po kroku, jakie dokumenty zebrać i gdzie złożyć deklarację.

Kto musi złożyć PIT 36 z przychodami zagranicznymi?

Oferty last minute

Obowiązek rozliczenia dochodów zagranicznych na PIT-ie 36 ciąży na każdej osobie fizycznej, która:

  • Jest rezydentem podatkowym Polski (mieszka w Polsce przez co najmniej 183 dni w roku lub ma tam miejsce stałego zamieszkania)
  • Otrzymuje przychody z pracy zagranicą na umowę o pracę, umowę-zlecenia lub prowadzi działalność gospodarczą za granicą
  • Uzyskała jakikolwiek dochód zagranicą w danym roku podatkowym

Rezydent podatkowy to osoba, która co do zasady podlega opodatkowaniu w Polsce na całym swoim dochodzie światowym – zarówno polskim jak i zagranicznym. Pracownik delegowany do pracy zagranicą (np. przez polskiego pracodawcę na czas określony) również musi się rozliczyć w Polsce, chyba że jego pobyt zagranicą trwa dłużej niż 12 miesięcy – wówczas może zmienić rezydencję podatkową.

Termin złożenia PIT-u 36 zg to 30 kwietnia roku następnego (czyli do 30 kwietnia 2026 roku za dochody z 2025 roku). Jeśli korzystasz z pomocy biura rachunkowego, termin może być przedłużony do 31 maja, ale tylko jeśli biuro ma pełnomocnictwo przed upływem kwietnia.

PIT 36 zwykły vs PIT 36 zg – jakie różnice?

Planujesz wyjazd? 🏖️

Sprawdź aktualne oferty wakacyjne – first / last minute, all inclusive i wycieczki zorganizowane od sprawdzonych biur podróży. Ceny potrafią zmieniać się z dnia na dzień.

Podstawowym formularzem do rozliczenia się z podatku dochodowego w Polsce jest PIT 36. Jednak jego wersja standardowa nie uwzględnia dochodów zagranicznych – do tego służy Załącznik ZG.

PIT 36 bez Załącznika ZG możesz złożyć jeśli:

  • Pracujesz wyłącznie w Polsce
  • Masz przychody zagraniczne poniżej 128 zł rocznie (co praktycznie nigdy się nie zdarza)

PIT 36 z Załącznikiem ZG jest obowiązkowy jeśli:

  • Masz przychody z pracy zagranicą w jakiejkolwiek wysokości
  • Uzyskujesz dochody z wynajmu nieruchomości zagranicą, dywidend z zagranicznych akcji, odsetek z zagranicznych depozytów lub inne przychody zagraniczne
  • Zapłaciłeś podatek zagranicą i chcesz ubiegać się o ulgę zagraniczną (tax credit)

Załącznik ZG zawiera pola na:

  • Kraj lub kraje źródła dochodu
  • Kwotę przychodu w walucie obcej
  • Kwotę przychodu przeliczoną na PLN
  • Podatek zapłacony zagranicą (na podstawę, zwykle z zaświadczenia PIT z zagranicy)
  • Wymiar podatku w Polsce (liczony automatycznie)
  • Ulga zagraniczna (różnica między podatkiem zagranicznym a polskim)

Ulga zagraniczna (foreign tax credit) to system, który pozwala na zmniejszenie podatku polskiego o kwotę podatku zapłaconego zagranicą, ale nie więcej niż podatek polski od tego przychodu. To głównie narzędzie do uniknięcia podwójnego opodatkowania – jeśli zapłaciłeś wyższy podatek zagranicą, nie możesz go zwrócić, ale przynajmniej nie zapłacisz dodatkowo w Polsce.

Krok po kroku – jak wypełnić PIT 36 zg

Krok 1: Zebierz wymagane dokumenty

Zanim zasiądziesz do wypełnienia PIT-u 36 zg, upewnij się że masz wszystkie dokumenty:

  • Zaświadczenie PIT z zagranicznego pracodawcy lub urzędu podatkowego – powinno zawierać: kwotę brutto pensji za każdy miesiąc, kwotę zapłaconego podatku dochodowego (income tax), ewentualnie składki społeczne i zdrowotne potrącone. Dokument może się nazywać „tax certificate”, „certificate of income”, „PIT certificate” lub zbliżenie
  • Certifikat rezydencji podatkowej (tax residency letter) – dokument potwierdzający że jesteś rezydentem podatkowym Polski, wydany przez polski Urząd Skarbowy. W niektórych krajach może być wydany też przez zagraniczny urząd podatkowy na wniosek
  • Zaświadczenie A1 (U1) – jeśli jesteś ubezpieczony w polskim ZUS mimo pracy zagranicą. Dokument wydany przez ZUS potwierdzający okresy ubezpieczenia. Wymagane do prawidłowego rozliczenia składek
  • Dokumenty od zagranicznego pracodawcy – wyciągi z wynagrodzeń (payslips) za każdy miesiąc pokazujące brutto, podatek, składki, potrącenia
  • Dokument potwierdzający kurs walutowy – jeśli przychód jest w walucie obcej (EUR, GBP, NOK, SEK), musisz mieć źródło kursu NBP dla dnia uzyskania przychodu

Krok 2: Część A – dane osobowe

W Części A formularza PIT 36 wpisz:

  • Swoje dane osobowe (imię, nazwisko, PESEL)
  • Miejsce zamieszkania w Polsce (dokładny adres)
  • Status – zaznacz że rozliczasz się za rok podatkowy (nie za okres śródrokowy)

To jest standardowa część wspólna dla wszystkich podatników.

Krok 3: Część B – przychody z pracy

W Części B („Przychody i koszty”) wpisz przychody z pracy zagranicą:

  • Przychód z pracy zagranicznej (wiersz dla przychodów ze stosunku pracy) – kwota brutto w PLN, przeliczona ze średniego kursu danego miesiąca (dla pensji regularnych) lub kursu z dnia uzyskania przychodu
  • Koszty uzyskania przychodu – jeśli pracujesz na B2B zagranicą, możesz odliczyć koszty (oczywiście jeśli je poniosłeś i masz dokumenty). Dla pracownika etatowego zazwyczaj brak kosztów do odliczenia
  • Ulgi na pracownika, dziecko, inne – jeśli się na nie kwalifikujesz

Ważne: Część B dotyczy zarobków, tutaj musisz uwzględnić również zagraniczną pensję. Nie pomijaj jej ani nie wpisuj na osobnym formularzu – wszystko idzie do PIT-u 36 głównie.

Krok 4: Załącznik ZG – dokładna instrukcja

Załącznik ZG to dodatkowa karta do PIT-u 36, dedykowana dochodom zagranicznym. Wypełniasz ją następująco:

Sekcja 1: Kraj źródła dochodu

  • Wpisz kraj/kraje gdzie pracowałeś (np. Niemcy, Norwegia, Wielka Brytania, Holandia)
  • Każdy kraj w osobnym wierszu jeśli pracowałeś w różnych miejscach

Sekcja 2: Przychód w walucie obcej

  • Wpisz kwotę pensji brutto w walucie oryginalnej (np. EUR, GBP, NOK)
  • Kwota powinna być sumą wynagrodzeń za cały rok

Sekcja 3: Kurs walutowy i przeliczenie na PLN

  • Wpisz średni kurs walutowy z NBP dla danego miesiąca (lub dla całego roku, jeśli składałeś już średnie)
  • Przelicz kwotę: przychód w walucie × kurs NBP = przychód w PLN
  • Przykład: 50 000 EUR × 4,25 PLN/EUR = 212 500 PLN

Kursy NBP znajdziesz na stronie https://www.nbp.pl/kursy/

Sekcja 4: Podatek zapłacony zagranicą

  • Wpisz kwotę podatku dochodowego zapłaconego zagranicą (tax, Einkommensteuer, income tax, etc.)
  • Kwota powinna być w PLN (jeśli zaświadczenie jest w walucie obcej, przelicz tym samym kursem)
  • Nie uwzględniaj składek społecznych ani podatku od wartości dodanej (VAT)

Sekcja 5: Ulga zagraniczna (automatic calculation)

  • Urząd Skarbowy automatycznie oblicza ulgę zagraniczną porównując podatek polski z zagranicznych na podstawie danych które wpisałeś
  • Ulga nie może przekroczyć podatku polskiego od tego przychodu

Krok 5: Przeliczenie walut – co musisz wiedzieć

Zasada przeliczenia dochodów zagranicznych jest ściśle określona. Obowiązkowym kursem referencyjnym jest kurs opublikowany przez Narodowy Bank Polski na dzień uzyskania przychodu (dzień faktycznej wypłaty pensji).

CZYTAJ  Jaaropgaaf rozliczenie - poradnik dla Polaków w Holandii

Jeśli otrzymujesz pensję regularną co miesiąc:

  • Możesz zastosować kurs z dnia wypłaty każdego miesiąca oddzielnie
  • Alternatywnie: możesz zastosować średni kurs z danego miesiąca (wyliczony przez NBP)
  • Najlepiej: pobierz kursy z https://www.nbp.pl/kursy/ dla każdego miesiąca gdy otrzymałeś pensję

Przykład: Pracownik w Niemczech zarabia 3000 EUR brutto w każdy ostatni dzień miesiąca.

  • Styczeń: kurs EUR/PLN z 31 stycznia = 4,20, przychód = 3000 × 4,20 = 12 600 PLN
  • Luty: kurs EUR/PLN z 28 lutego = 4,22, przychód = 3000 × 4,22 = 12 660 PLN
  • … i tak dla każdego miesiąca

Suma za rok = suma wszystkich miesięcznych obliczeń (może się różnić od średniego kursu × 12 miesięcy).

Podatek w Polsce a zagranicą – jak uniknąć podwójnego opodatkowania

Podwójne opodatkowanie to sytuacja, gdy ten sam dochód podlega opodatkowaniu w dwóch krajach jednocześnie. Polska ma umowy dwustronne z większością krajów świata, które regulują prawa obu krajów do poboru podatku i określają jak tego uniknąć.

Umowy dwustronne o zakazaniu podwójnego opodatkowania

Polska podpisała umowy z krajami takimi jak:

  • Niemcy – umowa z 1979 roku, zmieniana w 2010 roku
  • Norwegia – umowa z 1992 roku
  • Wielka Brytania – umowa z 2007 roku (zmienia się po Brexicie)
  • Holandia – umowa z 1992 roku
  • Szwecja – umowa z 2014 roku
  • Francja – umowa z 2004 roku
  • Włochy – umowa z 1989 roku

Te umowy określają które kraje mają pierwszeństwo do opodatkowania dochodów pracownika. Zazwyczaj:

  • Przychody ze stosunku pracy podlegają opodatkowaniu w kraju gdzie praca jest wykonywana (kraj źródła dochodu)
  • Zagranicą płacisz podatek zagranicą, a w Polsce możesz zastosować ulgę zagraniczną

Prawo do ulgi (credit) vs wyłączenie z opodatkowania (exemption)

W Polsce standardowo stosuje się system ulgi zagranicznej (tax credit):

  • Płacisz podatek zagranicą (np. w Niemczech 30% od pensji)
  • W Polsce rozliczasz pełny dochód i obliczasz podatek polski (np. 37%)
  • Następnie od polskiego podatku odliczasz podatek zapłacony zagranicą, ale nie więcej niż polski
  • Jeśli podatek niemiecki był wyższy niż polski, różnica przepada (nie ma zwrotu)

Niektóre umowy dwustronne zastępują to wyłączeniem dochodów (exemption):

  • Dochód zagranicą jest całkowicie wyłączony z polskiego opodatkowania
  • Nie płacisz polskiego podatku od tej kwoty
  • To korzystniejsze gdy podatek zagranicą jest wyższy niż polski

Załącznik ZG automatycznie uwzględnia ulgę zagraniczną. Jeśli stosujesz wyłączenie, musisz to wyraźnie zaznaczyć w deklaracji lub porozmawiać z Urzędem Skarbowym.

Kraje bez umowy z Polską

Jeśli pracujesz w kraju bez umowy o zakazaniu podwójnego opodatkowania (takie kraje są coraz rzadsze), wtedy:

  • Płacisz podatek w kraju pracy
  • W Polsce również jesteś zobowiązany zapłacić podatek od tego dochodu
  • Jedynym narzędziem jest ulga zagraniczna, ale zakres jest ograniczony
  • Warto konsultować się z Urzędem Skarbowym

Przykłady rozliczenia w wybranych krajach

Pracownik w Niemczech:

Pensja brutto: 50 000 EUR/rok Podatek niemiecki (Einkommensteuer): 14 000 EUR Podatek polski (37%): 18 500 EUR (od 50 000 EUR) Ulga zagraniczna: min(14 000 EUR, 18 500 EUR) = 14 000 EUR (w PLN: kurs × kwota) Podatek do zapłaty w Polsce: 18 500 – 14 000 = 4 500 EUR (tylko różnica)

Pracownik w Norwegii:

Pensja brutto: 600 000 NOK/rok Podatek norweski: 150 000 NOK Podatek polski (37%): 222 000 NOK (teoretycznie) Ulga: min(150 000 NOK, 222 000 NOK) = 150 000 NOK Podatek do zapłaty w Polsce: 72 000 NOK (różnica)

Pracownik w Wielkiej Brytanii (post-Brexit):

Pensja brutto: 45 000 GBP/rok Podatek brytyjski: 10 800 GBP Podatek polski (37%): 16 650 GBP Ulga: min(10 800 GBP, 16 650 GBP) = 10 800 GBP Podatek do zapłaty w Polsce: 5 850 GBP

Składki ZUS i ubezpieczenie dla pracujących za granicą

Pytanie „czy płacę ZUS pracując za granicą” jest kluczowe dla przyszłej emerytury i zasiłków. Odpowiedź zależy od kilku czynników.

Czy pracując za granicą płacisz ZUS w Polsce?

Prawo do ubezpieczenia w polskim ZUS reguluje zaświadczenie A1 (U1 – stara nomenklatura). Pracownik wysłany zagranicą przez polskiego pracodawcę na czas określony zwykle:

  • Pozostaje ubezpieczony w polskim ZUS przez okres delegacji (max. 24 miesiące)
  • Pracodawca polski wciąż wpłaca składki
  • Pracownik ma prawo do świadczeń z polskiego ZUS (choroba, wypadek)

Pracownik zatrudniony bezpośrednio przez zagranicznego pracodawcę:

  • Jest ubezpieczony w systemie podatkowym kraju pracy (np. niemiecki system Krankenkasse, norweski NAV, brytyjski NHS)
  • Może być wyłączony z polskiego ZUS
  • Może ubiegać się o dobrowolne ubezpieczenie w polskim ZUS, ale z reguły się tego nie robi (koszty własne pracownika)

Zaświadczenie A1 (U1) – ważne dla PIT-u

Zaświadczenie A1 to dokument wydawany przez ZUS potwierdzający:

  • W jakim systemie ubezpieczenia pracownik się znajduje
  • Do kiedy ubezpieczenie obowiązuje
  • Czy pracownik jest ubezpieczony w Polsce czy zagranicą

Dokument jest ważny dla:

  • Pracodawcy zagranicznego (potwierdzenie gdzie płacić składki)
  • Polskiego Urzędu Skarbowego (do obliczenia zasiłków i świadczeń)
  • Samego pracownika (do celów rozliczenia emerytalno-rentowego)

Do PIT-u 36 zg powinieneś dołączyć kopię A1 jako dowód ubezpieczenia.

Przychody zagraniczne a obowiązki składkowe

Jeśli pracujesz na B2B zagranicą i jesteś zarejestrowany jako działalność gospodarcza:

  • Jesteś obowiązany do ubezpieczenia w polskim ZUS (składka za siebie)
  • Przychód zagranicą wpływa na wysokość składki (jeśli nie magia zryczałtowania)
  • Musisz płacić miesięcznie lub rocznie

Jeśli pracujesz na umowę o pracę zagranicą i pozostajesz w polskim ZUS (na A1):

  • Zapewne twój zagranicą pracodawca lub ty sam powinien opłacać składki
  • Wysokość może różnić się od polskich (krajowe systemy maja inne stawki)

Są to detale które warto wynegocjować z pracodawcą zagranicznym lub sprawdzić u doradcy ds. ubezpieczeń społecznych.

Emerytura i przychody zagraniczne – wpływ na przyszłe świadczenia

Przychody zagraniczne mogą wpływać na emeryturę jeśli:

  • Pracujesz na umowę A1 i składki z zagranicą są opłacane do polskiego ZUS (okres zaliczany do stażu emerytalnego)
  • Pracujesz zagranicą i składki płacisz tam, ale umowa dwustronna pozwala na zagraniczne okresy liczone do emerytury polskiej (np. z Niemcami, Norwegią, Szwecją)

Jeśli pracujesz długoterminowo zagranicą (8-10 lat), przychody zagranicze niekoniecznie wpłyną na wysokość polskiej emerytury, ale mogą wpłynąć na emerytury zagraniczne (jeśli tam będziesz ubezpieczony).

Warto sprawdzić u ZUS jakie okresy będą zaliczane do stażu emerytalnego i czy pracować zagranicą na umowę zagranicznego pracodawcy bez A1 to bezpieczny wybór dla przyszłej emerytury.

Błędy przy rozliczaniu dochodów zagranicznych – unikaj ich

Oferty last minute

Niepodanie Załącznika ZG

Najczęstszy błąd: złożyć PIT 36 bez Załącznika ZG, mimo że ma się dochody zagraniczne. Efekt: Urząd Skarbowy wyśle wezwanie do złożenia brakującego załącznika, może wymierzyć karę (do 30% podatku) i odsetki ustawowe (obecnie ok. 8% rocznie).

Błędne przeliczenie walut

Częsty błąd: zastosować średni kurs za cały rok zamiast kursu z każdego miesiąca, lub wziąć kurs z nieoficjalnego źródła (inne banki, Google). NBP publikuje kursy każdego dnia, trzeba ich używać.

Konsekwencja: Zmniejszenie przychodu zagranicą może zmniejszyć podatek, ale to może być kwalifikowane jako niedostateczne wykazanie dochodu. Lepiej być na wyższej stronie przeliczenia.

Niezuwzględnienie podatku zapłaconego zagranicą

Zapomnienie wpisania podatku zapłaconego zagranicą w Załączniku ZG oznacza że nie będziesz mógł odliczyć tej kwoty. Zamiast ulgi, zapłacisz podatek zarówno tam jak i tu.

Konsekwencja: Efektywna stawka podatkowa może być bardzo wysoka (50%+). Zawsze zbierz zaświadczenie PIT z zagranicy pokazujące zapłacony podatek.

Brak dokumentów potwierdzających

Urząd Skarbowy może zażądać dokumentów potwierdzających przychód:

  • Zaświadczenia PIT z zagranicą
  • Zaświadczenia A1
  • Certyfikatu rezydencji
  • Wyciągów z wynagrodzeń

Jeśli ich nie masz, Urząd może nie uwzględnić ulgi zagranicznej lub wymierzyć karę za niedostateczną dokumentację (do 30%). Zawsze zbierz dokumenty i przechowuj je min. 6 lat.

Nieprawidłowe dane o kraju źródła dochodu